Songs of the Underworld

Een dansfilm van Nicola Balhuizen Hepp over het ouder worden en alleen achterblijven.

Een oud paar zit op een bank in een verwilderde grote tuin of bos. Het is herfst, de bladeren zijn rood en oranje gekleurd en zijn gedeeltelijk van de bomen gevallen. Ineens is er een tuin te zien in de zomer, waar een jonge man en vrouw samen zijn, draaiend, springend, uitbundig dansend. Ze zijn verliefd. Langzaam aan komen er beelden bij waarin het oudere paar weer te zien is. Eerst zijn het korte flitsen, maar dan nemen de beelden van het oude paar het over. De jonge vrouw danst met de oudere man; dit is hoe hij zich haar herinnert. De oudere vrouw zorgt liefdevol voor de jonge man; dit is hoe de man vroeger altijd op haar kon vertrouwen. De oude man probeert de vrouw nog vast te houden, maar haar hand glipt weg tussen zijn vingers. Hij blijft alleen achter op de bank in de verwilderde tuin.

Het bitterzoete gevoel van herinnering en verlies wordt levendig vertaald door dansers Rolf Hepp, Martinette Janmaat en twee jonge dansers: Reggy Deekman en Célinne Moza.